Actividade 6: Un exemplo práctico de problemática ambiental.

 

1. Como aplicarías o método científico a este problema ambiental. Indica os pasos.

 primeiro observaría se é verdade que son as moscas as causantes diso, logo pensaría nuha ssolución, coma votarlles psticida aos arboles para matar a plaga de moscas, experimentaría cun so árbore e se o experimento da resultado aplicaríallo ao resto de árbores infectadas.

 

2. Enumera posibles soluciones ao problema.

1.  votar pesticidas
2. cambiar de árbore
3. mutar xenéticamente ás moscas para que non lle fagan dano a esa parte da árbore
4. mutar xenéticamente ás árbores para que os vasos non se dañen
   

 

 

3. As solucións propostas, poden ter outras consecuencias que agraven ou mesmo inicien outro problema ambiental?

 si, o froito das mutacións podería levar a efectos secundarios.

 

 

 

 

Actividade 5: A Terra como sistema.

No punto 1.3 dise:

- Un sistema es un conjunto de elementos en interacción que guardan estrechas relaciones entre sí.

 1. Cales son os grandes elementos, compoñentes , ou mellor subsistemas , que constitúen o planeta Terra?

O sistema Terra está formado por catro subsistemas: geosfera, hidrosfera, atmosfera e biosfera.

Cuando se habla de sistemas se piensa en una totalidad cuyas propiedades no se pueden atribuir a la simple adición de las propiedades de sus partes o componentes.  

 2. Pensas que os anteriores compoñentes, non seu conxunto, son suficientes para entender o funcionamento do planeta Terra? Razoa a resposta.

Si, xa que estudando cada un dos anteriores subsistemas se pode compreder a terra, coma di o método reducionista o coñecemento do todo depende unicament4e do estudo dos seus compoñentes.

El enfoque sistémico, en el que prima el estudio de las interrelaciones sobre la observación aislada de los fenómenos, es el más adecuado para los estudios medioambientales. 

 

 3. Que quere dicir a anterior frase?

que el enfoque sistemico se ultiliza para el estudio medioambiental, ya que estudia un conjunto de relaciones aisladas de un fenómeno.

Los sistemas se estructuran en subsistemas, y estos, a su vez, en componentes cada vez más pequeños. Hay, por lo tanto, sistemas dentro de sistemas. El nivel de observación, es decir, la escala de estudio, dependerá de los intereses de la investigación.  

 4.Escolle un dos compoñentes que contestaches na pregunta 1. Ese compoñente ou subsistema está formado, a súa vez, por compoñentes menores? Razoa a resposta.

Si, a xeosfera, esta formada á súa vez por corteza manto e núcleo, os cais en conxunto a forman.

Los sistemas altamente complejos son impredecibles. Pequeñas variaciones locales pueden experimentar am-plificaciones que provoquen efectos a gran escala. Esto es lo que se conoce como “efecto mariposa”.

 5. Pon un exemplo concreto "do efecto mariposa".

Nas montañas nevadas, é habitual que un pequeno salto ou disparo insignificante dunha persoa poida causar un enorme alude.

Actividade 4: Características dos sistemas.

 1. Que características debe de ter todo sistema?

Os sistemas intercambian materia e enerxía coa súa contorna. Os intercambios de enerxía deben cumprir os

principios da termodinámica.

- Primeiro principio: conservación da enerxía.

A enerxía nin se crea nin se destrúe, só se transforma. En todo sistema a enerxía que entra será equivalente

á enerxía que se almacena dentro do sistema máis a que salga del.

- Segundo principio: a entropía.

A tendencia natural do universo é cara ao estado de máxima entropía, á máxima desorde. A enerxía tende dunha forma natural a pasar dun estado máis concentrado e organizado (enerxía de alta calidade) a outro

máis disperso e menos organizado (enerxía de baixa calidade). O mantemento de orde require un achegue de enerxía.

Os seres vivos conseguen aparentemente transgredir este segundo principio incorporando enerxía do medio.

Son sistemas abertos que conseguen reducir o seu entropía incrementando a da súa contorna. 

2. Pon sendos exemplos de: un sistema estático; un sistema dinámico; un sistema aberto; un sistema pechado; un sistema aillado.

Sistema estático:

 
Un recipiente con auga, no que non entra nin sae líquido (e como consecuencia o nivel permanece constante).

Sistema dinámico: 

Unha especie de animais que se reproduceblancadunha maneira na que o ano seguinte haberá a mesma cantidade máis un.

 

 Sistema pechado: 

 
 cando colocamos unha tapa a una olla mentres se cocina la sopa.

 

 

3. Que é un modelo?

Un modelo é un bosquexo que representa un conxunto real con certo grao de precisión e na forma máis completa posible, pero sen pretender achegar unha réplica do que existe na realidade.

4. Cal é a diferencia entre un modelo de caixa negra e un de caixa branca?

o sistema de caixa negra é calquera sistemaque pode ser observado en termos das súas características de transferencia (entradas e saídas), sen que se coñeza claramente a súa organización e funcionamento intrínsecos, mentres que o de caixa branca

Actividade 3: Teoría xeral de sistemas.

1. Na teoría de sistemas, que é un enfoque reducionista e que é un enfoque holístico.   

Reducionista: Ten unha postura epistemolóxica que sostén que o coñecemento do complexo debe ser obligadamente a través dos seus compoñentes máis simples.

Holístico: O enfoque holístico céntrase no coñecemento global, xa que trata de estudar as relacións entre as partes en lugar de deterse nos detalles.

2. Cando se debe de empregar o enfoque holístico?

En termos estritos, una visión holística sería aquela que contemple primeiro a totalidade do sistema ou do problema, que os seus partes integrantes. Esta visión pode arroxar una comprensión máis cabal do conxunto e sen dúbida evita que o perdamos de vista ao concentrarnos nos seus elementos.

3. Busca información sobre a Teoría de sistemas: quén a propuxo?, en que campos se pode aplicar? 

Ludwig von Bertalanffy. Desde que foi creada, a teoría xeral de sistemas foi aplicada á bioloxía, á psicoloxía, ás matemáticas, ás ciencias computacionales, á economía, á sociología, á política e a outras ciencias exactas e sociais, especialmente no marco da análise das interaccións.