Actividades 24-25: A Litosfera (parte 2)

 1. Identifica as placas 1,2,3, 4, 5 e 6 . 

1. Placa Euroasiática
2. Placa Africana
3. Placa Sudamericana
4. Placa Norteamericana
5. Placa Pacífica
6. Placa de Nazca

 

2. Fíxate nos límites ou bordes de placas entre 1 e 2 e entre 3 e 6.  Como se chaman estas zonas? que está sucedendo en cada caso?

Chámanse límites converxentes, e sucede o afundimento dunha placa pola outra ou a compresión entre elas. No caso do 1 e 2 chámase subdución e no caso do 3 e 6 prodúcense cordilleiras.

 

3. Fíxate nos límites ou bordes de placas entre 2 e 3 e entre 5 e 6.  Como se chaman estas zonas? que está sucedendo en cada caso?

Chámanse zonas de actividade sísmica. O que sucede é que as dúas placas choca e ao non ceder, o que crean son terremotos.

 

4. O océano Atlántico está a medrar 20 cm cada ano. Explica claramente por que ocorre este fenómeno.

 

 

5. Tendo en conta o mapa anterior explica a orixe das seguintes illas e cordilleiras:

 1. Hawai:  Cando as placas tectónicas da Terra xuntáronse nun punto quente , creáronse volcáns e estalaron. Lávaa dos volcáns arrefriouse no Océano Pacífico, creando area e capas sobre capas de roca que forman o oito illas de Hawai.

 

 2. Mar vermello:orixinouse fai 55 millóns de anos cando tivo lugar a separación entre África e a península ArábigaCuando tivo lugar a separación, a greta que quedou foise enchendo de auga co paso do tempo. É así como este mar comezou a formarse.

 

 

          3.Himalaia:formouse a partir dunha colisión masiva como esta que comezou fai uns 55 millóns de anos. Trinta das montañas máis altas do mundo están na cordilleira do Himalaya. A cima do Everest, de 8.850 metros, é o punto máis alto do planeta.

          4. Xapón:Formouse grazas á colisión de dúas placas oceánicas que se rixinou un arco de illas. Este proceso foi como resultado da subducción tectónica da placa Filipina e a placa Pacífica debaixo da continentais placa Euroasiática e placa Norteamericana.

 

 

 

 

Actividade 23: A Litosfera (parte 1)

 1. Que é a Litosfera?

É a capa superficial sólida da Terra, caracterizada pola súa rixidez. Está formada pola cortiza e a zona máis externa do manto, e mantén un equilibrio isostático sobre a astenosfera, unha capa ``plástica´´ que forma parte do manto superior.

 

 2. A litosfera non é unha capa contínua senón que esta rota ou fracturada. Cal pode ser a causa da súa rotura?

 

Porque a  litosfera está dividida en fragmentos chamados placas litosféricas. Estas poden presentar distintas dimensións que poden variar co tempo chegando mesmo a desaparecer, pero que teñen en común desprazarse na mesma dirección e o mesmo sentido. As placas litosféricas móvense unhas con respecto a outras, impulsadas desde o interior terrestre pola redistribución da calor interna. É xustamente nas zonas de interacción onde se desenvolven os procesos de vulcanismo, sismicidad e creación de relevo.

 

 3. Que é unha placa litosférica?. Indica o nome das principais placas.

  É un fragmento de litosfera relativamente ríxido que se move sobre a astenosfera

• Placa Africana.
• Placa Antártica.
• Placa Australiana.
• Placa Euroasiática.
• Placa Norteamericana.
• Placa del Pacífico.
• Placa Sudamericana.
• Placa Africana.
• Placa Antártica.
• Placa Australiana.
• Placa Euroasiática.
• Placa Norteamericana.
• Placa del Pacífico.
• Placa Sudamericana.

 4. Nun modelo simplificado da realidade podemos dicir que a relación que hai entre os bordes de dúas placas que se moven pode ser de tres tipos. Como se chaman e cal é o movemento das placas en cada caso?

O tres tipos de movemento de placas son diverxentes, converxentes e de límites de placas de transformación. A diverxencia ocorre cando dúas placas tectónicas afástanse da outra. Un límite converxente é cando dúas placas chocan. Un límite de placa de transformación prodúcese cando dúas placas deslízanse unha sobre a outra.
 

 

 

 

 

Actividade 22: O cambio contínuo da Xeosfera.

 

A formación da xeosfera como a coñecemos hoxe en día remontase a hai máis de 4.600 millóns de anos a partir dos choques entre planetesimais creados xunto co sistema solar a partir dunha nebulosa que formou o sol e grazas á gravidade formou cúmulos de rochas e gas conformando estes planetesimais.

A partir dos choques dos planetesimais, a terra foi crecendo e solidificándose facendo máis grosa a súa corteza e a partir diso fortmando un único e gran continente chamado Panxea, debido a que o núcleo da Terra é líquido hai uns movementos creados polos fluxos continuos de magma que se chaman movementos de placas tectónicas as cales sepáranse e chocan unhas con outras e fixeron que ese gran continete se separase nos cinco que coñecemos hoxe en día. 

Actividade 21: As dúas caras da Xeosfera.

 

1. Cal é a composición e o estado do núcleo interno? e do externo?

O núcleo externo, formado por ferro e níquel, é líquido a pesar da presión porque ten un punto de fusión menor que os silicatos do manto. O núcleo interno, pola súa banda, é sólido debido á enorme presión que hai no centro do planeta e está composto por ferro, niquel , azufre e oxiseno.

2. Que relación hai entre a anterior pregunta e o campo magnético do planeta?

O campo magnético é xerado pola electricidade que resulta do movemento de correntes de convección do ferro fundido no núcleo externo da Terra. O núcleo interno de ferro sólido ten uns 5.700 graos de temperatura, pero a presión causada pola forza de gravidade impide que se volva líquido.

3. Que relación hai entre litosfera e codia? 

Mentres a litosfera está en continuo movemento devido ás correntes de convección orixinadas polo núcleo, a codia está rota en anacos chamados placas tectónicas, as cales se moven debio a estas correntes provintes do interior, o que fai que se separen, choquen ou se rocen.

4. Que diferenzas hai en espesor e composición entre a codia continental e a codia oceánica?

A codia oceánica está composta principalmente por rocas basalticas cunha media de 7 quilómetros de espesor, moito máis delgada que a cortiza continental pero cunha densidade maior que esta, con aproximadamente 3 gramos por centímetro cúbico.

A codia continental  comprende rocas de composición similar ao granito e aos silicatos, cun espesor medio de 35 km.

5. Na xeosfera hai correntes convectivas, donde e como son?

As correntes de convección obsérvanse no manto da terra. O manto quente vaise xurdindo desde a parte máis profunda, mentres que o manto que se vai arrefriando vaise afundindo, creando una corrente de convección.

Actividade 20: As discontinuidades.

1. Cal é a diferencia entre as ondas P e S? como hai que interpretalas?

As ondas P viaxan a unha maior velocidade que as S e teñen unha maior forza polo que estas poden atravesar o nucleo terrestre mentres que as S se disipan e a súa dirección cúrvase.

2. As discontinuidades: que son? que tipos hai? como se interpretan?

Son rexións da xeosfera nas que cambia a súa composición e fan que as ondas varíen a súa velocidade e dirección.

A discontinuidade de Mohorovicic (a 670 km de profundidad), a discontinuidade de Gutenberg (a 2900 km de profundidad) e a discontinuidade de Lehman (a 5100 km de profundidad).

Actividade 19: Os métodos de estudo da Xeosfera.

1. Fai un esquema citando os métodos de estudo da Xeosfera.

Os métodos de estudo da xeosfera divídense en directos e indirectos; nos directos podemos diferenciar os sondeos e minas, a erosión e as erupcións. Entre os métodos  indirectos diferenciamos os magneticos, electricos, sismicos, astronómicos e gravitatorios.

2. Compara os métodos directos e indirectos.

Métodos directos: baséanse no estudo de mostras obtidas mediante perforacións ou sondaxes. Tamén se pode obter información a trabes de minas, perforacións petrolíferas, pozos en busca de auga, volcáns…

Métodos indirectos:susténtanse na análise e interpretación de características físicas do noso planeta (gravidade terrestre, ondas sísmicas, densidade do planeta…)

3. Cal é o fundamento do método sísmico?

Os métodos de estudo sísmicos básanse na identificación das ondas elastcas producidas por unha fonte artificial que son propagadas a través do subsolo que son detectadas a través de sensores,

4. O estudo de meteoritos tamén pode aportar datos sobre a Xeosfera. Como?

Os métodos de estudo de meteoritos permítennos saber como eran a xeosfera e as capas da terra fai millóns de anos e investigamos a composición destes. Este estudo levábase a cabo mediante a estracción de minerais do propio meteorito, os cales quedan no interior deste.

Actividade 18: A guerra do auga.

 

A estas alturas da vida, está claro que a escasez da auga nun futuro non moi lexano e case agora, creará un gran conflicto entre persoas, paises e organización, xa que é un ben moi preciado e que utilizamos para practicamente todo. Debido ao cambio climático e ás grandes contaminacións deste medio, a auga empeza a escasear e, xera un motivo de disputa pola supervivencia, xa que sen auga non hai vida e sen auga non hai nada. A partir de agora, deberanse tomar medidas para o manteemento da auga e a sua purificación, xa que chegados a un punto, non vai a haber auga para ninguén.

Actividade 17: A dinámica das augas mariñas

 

OS fatores coma o vento fan un roce constante que arrastra moléculas e xera movementos contrarios.a densidade provoca que os movementos das augas sexan diferentes e teñan distintos movementos. A  salinidade favorece á densidade, xa que fai que o auga teña distintos compoñentes e se comporte distinto. A temperatura fai que a auga cambien de posición, se esta quente sube á superficie e se está fría baixa ás profundidades. A lua e o sol fan que cambien as mareas facendo así distintos movementos de grndes masas de auga. O relevo fai que as correntes mariñas teñan que cambiar de traxectoria.

Actividade 16: As EDAR.

1. Que é a criba?

É un proceso o cal separa as substancias sólidas das liquídas mediante unha serie de rexillas que cada vez fanse máis pequenas e van quitando todos os desfeitos da auga para posteriormente ser tratada.

2. Cales son as principais etapas na depuración das augas?

O pretratamento, que se divide na criba e no desengrasado, desarenado e neutralización das augas residuais.

A depuración primaria, na que a auga pasa por un decantador e separa as pequenas partículas de deseitos deido á súa densidade.

A depuración secundaria, na que a auga reibe un tratamento biolóxico e pasa por outro deantador para quitarlle as bacterias e viru.

3. Como se separa a area das graxas que están nela? Unha vez feito como se tratan as areas?

Mediante a decantación, as graxas suben cara a superficie e as areas e lodos caen cara o fondo do decantador, estas areas e lodos, posteriormente seran tratadas e convertidas en abomo para a agricultura.

4. Que é a decantación?

É un proceso no que, mediante o reposo se separan as substancias mezcladas en función da súa densidade

5. En que consiste o tratamento biolóxico?

O tratamento biolóxico consiste no tratado das augas residuais para reducir o seu contenido de materia orgánica ( C,H,O,N) e eliminar os patóxenos e parásitos que poden ser perxudiciais para a saúde.

6. Por que hai que, logo do tratamento biolóxico, volver a decantar?

Porque algunhas das reaccións biolóxicas despois do tratamento poden orixinar substnacias sólidas que deben ser decantadas, é un proceso que non se leva a cabo sempre.

7. Como se obtén e para que serve o biogás?

O biogás obtense mediante a descomposición de materia orgánica nun ambiente sen osíxeno, un proceso que xera a emisión deste gas renovable, composto principalmente por metano e dióxido de carbono.

Este gas pódese utilizar para producir enerxía électrica mediante turbinas ou plantas xeradoras a gas, ou paira xerar calor en fornos, estufas, secadoras, caldeiras ou outros sistemas de combustión a gas.

Actividade 15: Calidade das augas.

 

A) Dende o inicio ata po punto A, hai unha gran concentración de osíxeno e moi pouca de sólidos en suspensión e de DBO, ao final da fase as concentracións de DBO e sólidos aumentan. Entre A e B, a concentración de osíxeno cae bruscamente ata menos da metade e as concentracións de sólidos e de DBO decrecen. Entre B e C, a concentración de osíxeno aumenta e as de DBO e sólidos seguen decrecendo, as destes últimos case non hai. Dende C en diante, O osíxeno aumentou moito a súa concentración e os sólidos e o DBO foron eliminados.

 

B) A DBO é a demanda biolóxica do osíxeno do auga. A medida que a concetración de DBO aumenta a de osíxeno disminue e os solidos en suspemsión case desapareceron por completo.

C)  O color,  o olor, o sabor, a turbidez, a conductividad, o pH, amonio, as bacterias coliformes e  Escherichia coli.